oversea?

Bismillah..in the name of Allah;the most Gracious n the most Merciful..

Kadang-kadang, masa ini berlalu terlalu pantas...sedar tak sedar,ia sudah berlalu pergi dan tak mungkin akan kembali...

Pandang kiri dan kanan, most of my friends tengah isi borang..interview itu dan ini...biasalah,memang itu prosesnya nak dapatkan scholarship...

Dulu memang saya salah sorang calon SPM yang teringin sangat nak pergi oversea..jujurnya, sape yang tak der impian tue..sume nak rasa pengalaman pegi kat negara orang...rasanya impian tue all of my family members dah tau..siap ada yang mendoakan lagi..(thanks to my bro^^)

Tapi, skrang, sape sangka....impian tu dah semakin pudar sejak masuk MSU...kalau nak difikirkan, memang sejak form 4 dulu dah berangan-rangan nak mintak macam2 lepas klua result SPM...tapi, who knows,semua benda tu tak terjadi.

Memetik kata2 Shafiq Zulkifli, "diorang pg oversea membeli pengalaman, kita kat Malaysia membeli masa"..yup, ada benarnya jugak kata2 kawan sy tue.Maybe ktorang untung sebab boleh graduate same dengan senior ktorang.

Tanya pendapat ayah plak.."skrang nie bukan senang nak dapat peluang nak dapat scholarship...dah dapat tue ambik jer..Na pg lah oversea nanti buat master.."itulah kata2 seorang ayah yang sentiasa bagi semangat kat sy (thank u^^)..bagi pendapat die, blaja kat mne2 pon same jer, tak kesah lah universiti awam or swasta..(ayah jgak lah yang bg galakan untuk MSU)..yup,ada betul nye jugak kata2 tue..

Bila2 difikirkan-fikirkan balik,i am fated to accept all this...sape sangka, temuduga spc ari tue murupakan last temuduga yg sy hadiri..maybe sume nie dah ditakdirkan...well, Allah knows what's the best 4 all His creation, right??After all, I always bellieve that all things that happen must have their own reasons.....

        Maybe ada beberapa sebab yang menyebabkan sy x jeles dengan budak2 yang mintak dengan PILN luar negara..(sy pn x sure sgt kenapa..)

1. I'm fallen in love with MARA EXPRESS MSU's studentS..sy pn actually x sangka dapat masuk dgn diorang dalam masa yang agak singkat...(kalau nak compare dgn classmates kat pc dlu)...pepon, thanks to all my friends...bak kata Abg Faiz time orientasi dlu, ktorg bukan just akan kawan untuk 5 tahun 8 bulan jer, but  sampai ktorg mati...

2.I'm also fallen in love with MSU (erk...ye ker??)..sebenarnya, tak der lah jatuh cinta..tapi, study kat MSU boleh cakap OK jgak lah...its a private university.so, boleh cakap yang facility die tip-top jgak laa..walaupun study pada mulanya agak stress, tapi lama2 dah boleh adapt dengan suasana pembelajaran EXPRESS (bak kata lecturer ktorg; "korang kan budak2 EXPRESS..."adoihh.....

3. Dekat dengan family.Bak kata ayah.."duduk dkat sana, kalau ada masalah pon senang..(means that boleh mintak tolong ramai makcik n pakcik sy yg duduk kat KL)..lagpn, kalau ada problem apa2 psal medic, ayah boleh tolong.."..itulah kata2 ayah yang time die tnya saya sama ada nak mintak scholar JPA or takk..(well, ayah bagi pilihan sama ada nak mntak or tak nak..but,its me who says NO"..rasanya ayah cakap cam nie sebab bg pndapat dia, pg oversea pon tak menjamin kejayaan someone tue dalam bidang perubatann.(I'll just trust his words)

4.Honestly, sy tak rasa kekuatan iman diri nie cukup untuk menampung perjalanan untuk pg negara mat salleh sana..Rasa macam banyak jer yang kureng dan perlu diperbaiki^___^

sebab2 sampingan yang maybe sy boleh konsider...;

5. Duduk kat Malaysia, still boleh jumpa n lepak dengan kawan2;)

6.Nnt bila dah jd doc, nak keje kat Malaysia jgak,kan?baik blaja kat Malaysia jer..

7.Kalau pg India pon, x der lah best sangat pon (maybe best sebab boleh pg jalan2)..tp negara tue x der lah best sangat...

8. Boleh dapat kereta..(ayah cakap ok jer..mayb bila dah masuk mbbs nanti)..tapi, erkkk...lesen x der lagi-.-'

9. Still boleh rasa makanan yang sedap2 kat Malaysia n balik rumah time rayer;)

10. Dapat carik ramai2 kawan kat Malaysia..(kawan biar beribu, kasih biar satu,kan??haha...xD)

Of coz la kalau pg oversea pon ada banyak Pro dier yang tersendiri...pepon, I decide to just go with the flow..semua yang berlaku tue ada hikmahnya....just put your trust in Him;)

i'M finally home!

Bertolak pagi tue dari Bukit Jalil dalam pukul 9.00 pagi...AIR ASIA,,here I come!!

Kalau mengimbau balik sejarah naik flight, pertama kali dalam hidup naik kapal terbang adalah mse nk pg overc time darjah 3..tu first time naik MAS dengan family..lepas tu, naik flight pn biasanye dgn ayah atau family...tp nie first time naik flight tanpa kenal sape2 kat dlm flight tue...

First time naik flight sorg2 ari nie,,pada usia mencecah 18 tahun (kire awal ke lewat tue??*lewat rsnyer*)pepon dah x leh fly study kat oversea, flight dalam negeri pon jadilahhh-.-'

Dengan bertemankan mak saudara yang baik hati sbb sudi temankan sampai pintu nk berlepas (thank u sooo much), ktorg makan breakfast kat restoren kat LCCT tu jer...nasib baik die temankan, kalau tak, sy memang tak pernah tau nak ambik pengesahan tiket tue guna mesin jer (x yah pegi kaunter dh skrang-.-')

Bila dkat terminal pelepasan tue ada dua pintu..satu pintu untuk kapal terbang lain n d other door 4 another flight..satu F701 n satu lagi F702..bila tengok tiket yg ad kat tangan,,ermm,x der tulis pon (cuak kejap)...ok,rlex Aina (cuba tenangkan diri)..sy pn ikut jer kumpulan orang ramai yg bergerak (confident jer ikut diorang)...Dalam diam2, sy menjeling tiket orang kat kiri dan kanan (mntak2 diorg x perasan-.-'..kalau tak, buat malu jer)OMG!AK 5061??nie dah salah flight nie....alamak....!...sy pn berjalan ke belakang barisan orang yang tengah beratur.."pak cik, nie flight apa??"(dengan perasaan cemas, tapi still berlagak cool),sy tnya soarang pak cik (muke die nampak baik)...pak cik tu pon tgk tiket sy...dah sah2 flight sy kat termianal belakang....=.='

Aper lagi....jalan jer lah dengan perasaan malu dekat terminal belakang...nasib baik ramai lagi tengah beratur untuk masuk dalam flight (kire macam tak telewat lagi lah)...sy pon jalan utk beratur dalam barisan yang sangat panjang tue (antara orang yang paling belakang dalam barisan)..tak per lah, yang penting tak tersalah kapal terbang sudaaa-.-'

Time kat dalam flight pulak, sy duduk antara sorang chinese n sorang pak cik (ore klate) nie..pak cik tue agak peramah n start tegur sy dlu (tp sy x der mood nk bersembang, just byk mghbiskn byk masa termenung tgk luar tingkap)..Dy tanya sy nk balik mna n cter skit yg dy pegi sabah n nk balik kelantan balik skrang nie..

"Adik date sini blaja ko??mno??"(adk dtg kat sini utk blaja ker?kat mne?)
"dkat msu..." (rsyer pak cik tue x brp dengar jawapan sy sbb ada pramugari tengah bercakap)
"sekoloh lah...?" (blaja kat sekolah ke??")
"tak lahh...universiti.."(asal org selalu ingat sy bdk sekolah??do I look like a one??-.-')
"oh...doh brapo tahun sno?"(dah berapa tahun blaja kat sne?)
"baru masuk lpas SPM jer.."
"blaja brapo tahun sano?"(blaja berapa tahun kat sana?)
"buat foundation 8 bulan pastu terus sambung medic 5 tahun"
"sekoloh dkat kube krie ko dlu?" (Dlu sekolah kat Kubang Kerian ker??) (sbb sy bgtau rumah sy kat kubang kerian)
"tak lah...MRSM Pengkalan Chepa"
"oooh....meme bijok laa nie" (kira memang budak bijak laa nie...) (me??bijak??-.-'tolong lahhh..)

UHUK2....(batuk dalam hati.....bangga kejap jd budak PC...*x leh bla*)...lpas berbual skit lagi dgn pak cik tue, sy byk tengok kat luat tingkap jer sbb x der mood nak borak panjang2...pepon lepas 50 minit, akhirnya kapal terbang tersebut berjaya mendarat dengan selamatnya (alhamdulillah)..

AT LAST!! (sigh)sampai jgak rumah akhirnya...I'm finally gonna spend my holiday at home...YEAH!

Titian Kaseh

assalamualaikum w.b.t

“As far as we can discern, the sole purpose of human existence is to kindle a light in the darkness of mere being.”

Carl Gustav Jung

Alhamdullillah...setelah sekian lama, boleh jgak akhirnya update blog nie...mcm2 dah berlaku for the past several weeks sampai tak tahu dah nak cter psal yg mne satu..pepon, let me begin the story with our community service at Titian Kaseh:)

Perjalanan ktorg mula dari awal pagi...terlebih semangat punyer psal, pkul 5 pagi lagi sume ahli bilik 224 di Delta Hostel dah bangun..janji pkul 6.15 nak bkumpul kat bawah, tp bila turun, ktorg lah group pertama yg paling awal-.-'

Punyerlah ktorang bersemangat pagi2 buta angkat barang..tapi alhamdullillah, ktorg berjaya kumpul banyak sangat barang untuk diangkut dan didermakan kat sana nanti:)

Perjalanan ke Rumah Titian Kaseh kat Taman Tasek Titiwangsa mengambil masa lebih kurang 30 minit jer.First time rasanyer berjaya menjejakkan kaki kat rumah anak yatim sbb biasanye tengok dari luar jer :).Lpas buat majlis perasmian, ktorg bergerak untuk ke Taman Tasek Titiwangsa.Sebelum nak pegi tue, ktorg bagi kasut yang ktorg dermakan kat anak2 yatim tue kt diorg...no words can exactly describe my feelings bila tgk diorg memilih-milih n mencuba2 kasut yg ktorg bagi..(to b exact, rasa bersyukur sangat to have a
parents;selalalu jer dapat apa yg saya nak n x payah berebut2 dgn adik beradik yang lain).

Perjalanan bermula ke Tasik Titiwangsa. Sempat berkenalan dengan sorang budak hiperaktif nie,nama die Syuhada. Tak sangka ada budak yang hiperaktif mcm nie, asyik lari2 jer..dah lah sempat suruh saya kejar die!dsbabkan saje nak main2,ok lah adik...biar akak kejar!hahaha..tp time lintas jalan,takut jgak die lepaskan tangan saya n lari...nasib baik die tak buat cam tue.-'

Aktiviti bermula dengan senamrobik...terkilan jugak sebab ada yang tak nak join...diorang tak bagi alasan, tp mcm mayb just x ske aktiviti macam tue kott...sepanjang pemerhatian saya, ada budak2 yang boleh bergaul dengan akak2 facy dengan baik...tapi ada jgak yang malu2 kucing dgn ktorg...mayb sbb x biasa lagi kott-.-'

Kotak perasmian projek;world without ignorance

 Budak2 mencuba kasut baru (terharu sangat tgk diorg...sob2~.~)

Budak hiperaktif;syuhada namanyer

 Jerry mengetuai aktiviti senam robik...dibantu dengan rakan2 biro aktiviti, Haziq, Mimi, Farhana n Din.

 My classmates:) (kecuali bdk laki tg diri kat tepi skali tue)

sempat jer lagi posing~.~'

Lepas jer habis aktiviti senamrobik, ktorg jalan2 kat sekeliling tasik tue...sambil jalan2, sempat jgak saya layan beberapa orang budak berbual2...most of them dlm range 7-10 tahun..walaupun kadang2 pkir yg diorg still budak2, hakikatnya, banyak benda 'budak besar' macam saya boleh belajar dengan diorang...

"adik selalu dapat no. brp dalam exam" (sy tnye sorg bdk nie)

"dulu selalu dapat no.1..tp hari tue ada org lintas,dapat no. tiga"(jawab bdk tersebut dgn nada sedih)

"no tiga pon ok lah..berusaha lah lagi lain kali"(sy balas balik tak nak bg dy sedih)

" tu bagi akak, BAGI SAYA TAK OK..."(jawab bdk tersebut sekali lg dgn nada sedih)

Ayat tersebut membuatkan saya kagum dgn semangat yg diorg ad...diorg ad smgt yg sangat tinggi utk belajar...mostly budak yg sy ajukan dengan soalan "adik nak jadi apa bila besar nanti?", diorang akan menjawabnya dengan pantas tanpa berfikir panjang.Ada sorang yg nak jadi peguam n sorg lagi nk jadi photographer..(teringat plak cita2 zaman kecik2 dlu^___^)

"Akak suka tak bila tengok emak die pakai tudung, tapi anak die pakai tudung?" (tnya sorg budk dlm lingkungan 8 or 9 thn kpd saya)

"suka...kenapa?"( x tahu nk balas bali camne)

"saya suka sangat tengok macam tue"

"kalau mak die pakai tudung tapi anak die tak  pakai?suka tak?"

"kalau budak tue kecik x per, kalau dah besar SAYA TAK SUKA"

Pemikiran anak kecil yg masih mentah ini membuat saya kagum.Walaupun nampak macam diorg tak tahu apa2, but actually diorg bersikap matang daripada certain org dewasa.

Ktorg akhirnya tiba kat taman permainan.Best jgak layan sorg budak nie main buaian (walaupn letih tolak buaian tue dari belakang,huhu)....lpas letih main buaian,"akak, jom pegi beli aiskrim kat sne??". So, sy pn ikut lah budak tue pg dkat satu stall aiskrim tp malangnya tutup.Ktorg terpaksalah pg satu lagi stall yg agak jauh n belanja die 2 aiskrim (utk die makan sorg,haha)..tp seriously best bila dpt blnja budk tue mkn aiskrim=)

Selepas balik dari tasik, ktorg buat gotong-royong..sy dtugaskan utk sapu n mop bahagian dlm rumah mcm biasa...but tiba2,"aina, tolong buatkan susu utk sorg budak nie, botol ada kat dalam"(sorg kawan mntak tolong)..seriously dah lama x buat kerja2 mcm nie!(last skali bancuh susu utk budak2 time adik sy kecik dlu)...tp nasib berjaya bancuh jgak!(tak tau lah susu tu rasa camne-.-")

Tiba2,ad sorg budak nie ajak sy join group diorg tgk persembahan magic oleh sorg abang nie(kat dlm ramai2 yg tengok prsmbahn tu, sy sorg jer bukan daripada kalangan diorang)..malu nyer,rasa mcm nak pg jer dr situ!tapi disebabkan budak tue tarik tangan n suruh saya teman die,so aper lagi....layan diri jer!!=D

Best pulak rasa bila dapat suap sorg budak nie makan..diorg sangat2 manja...siap kena dukung die lagi (best sgt sbb dh lama tak dukung budak :)

 Budak 'hensem' main buaian...hahaha

 Johanna n syira=D (nie time dekat taman permainan)

Scandal!!....huhu(mcm paparazi lah plak)..just kiddin,ok;)

name budak nie BAYU (cool tak??hehe...mcm dlm citer indon lah plak)die malu2 skit...tapi sweet sangat! 

orang paggil budak nie kak cik...dah umur 7 tahun, tapi badan die kecik sangat..siap orang dukung2 lagi...manja plak tue=) 

mula2 suruh kak cik cium sekali jer...pastu die terus cium dua tiga kali lagi (masa nie lah pic ini disnap)...terharu sangat..awww~

Pendek kata,projek nie berjaya dengan cemerlangnya...ktorg sume balik dengan badan yang amat2 keletihan....best tidur nyenyak dalam bas...bukak2 mata jer dah sampai!=)..mntak2 projek mcm nie ada lagi time amek medic nanti....remember,what u'll get is what u give to the others...as long as we have the opportunity to help, use it cause we'll never expect that someday we may need it..=D

"Rasulullah Muhammad SAW bersabda, “Keutamaan seorang alim (orang berilmu) atas seorang ahli ibadah bagaikan keutamaanku atas seorang yang  paling rendah diantara kalian. Sesungguhnya penghuni langit dan bumi, bahkan semut yang di dalam lubangnya dan bahkan  ikan, semuanya bershalawat kepada orang yang mengajarkan kebaikan kepada orang lain” (Diriwayatkan oleh Imam  Tirmidzi dari Abu Umamah Al Bahily ra., dishahihkan oleh Syaikh Al Albani dalam Kitab Shahih At Tirmidzi II/343)"